Pokolenie Ikea

Opublikowany 5 marca, 2013 Autor panikea · 12 Komentarzy

Zapach (Negocjacje 6)

– Wierzysz Olga w miłość? – prychnęła Marlenka.

– To jak z wiarą w Boga. Albo wierzysz albo nie.

– A ty wierzysz?

– Wierzę że czasami kobiecie są potrzebne szorstkie ręce na tyłku. Czarny zrobiłeś doskonały makaron. Jak zwykle – Olga zasalutowała widelcem.

– Poczekaj na deser.

– Byłam w Douglasie. Wydałam cztery stówy a ta ryża pinda…

– Wydałaś Olga cztery stówy w Douglasie? – Marlenka zbaraniała.

– A co to za problem? – zdziwiła się Olga. – Kupiłam puder…

– Kupiłaś puder za cztery stówy? – teraz to ja się zdziwiłem. – To za kawałek gliny można dać tyle kasy???

– Nie cztery baranie tylko dwie. Za resztę kupiłam balsam. I owszem za dobry puder można tyle zapłacić. Zresztą na twoim miejscu bym się tak bardzo nie dziwiła bo teraz za wszystko będę płaciła twoją kartą.

– Masz jego kartę? – zainteresowała się Marlenka.

– Mam. Czarny nie może mieć karty kredytowej. Powiedz Czarny.

– To prawda. Nie mogę mieć karty kredytowej. Ponosi mnie. Dałem jej swoją na przechowanie. Bo zlikwidować jej nie mogę – wyznałem ze wstydem.

– I?

– To była dobra decyzja. Wydaje mniej ode mnie i mieści się w okresie bezodsetkowym.

– Jestem porządnym obywatelem. Najpóźniej w marcu składam PITa. No, a w tym Douglasie ta torba w ramach gratisów za 400 zł dała mi co? – Olga potoczyła zamaszyście spojrzeniem po naszych twarzach. – Mikroskopijną torebkę KREMU PRZECIWKOZMARSZCZKOM DLA KOBIET PO 40 TCE.

– Ała.

– I próbkę perfum Hugo Bossa. Męskich. „Mam nadzieję, że będzie miała pani je komu dać” – powiedziała.

– Ała!!!!

– Właśnie.

Opublikowany 1 marca, 20131 marca, 2013 Autor panikea · 34 Komentarze

O dupie

W środę postanowiłem wyjść wcześniej z pracy. Więc już około godziny 18.30 byłem już w samochodzie i przebijałem się przez korki tak że sprawnie i szybko już coś koło 19.10 wylądowałem w centrum handlowym Blue City.

Chciałem sobie kupić buty w Vistuli. Ku memu zdziwieniu mają tam całkiem niezłe buty. Nie, nie jestem na pay rollu w tej firmie. Miałem wybrany model. Ale płacenie regularnych cen za odzież i buty uważam za skandal większy niż konina w lasagne.

Buty kosztowały osiem stów, po przecenie pięć i pół – uznałem więc niniejszym, że nadal ich pojebało i poszedłem precz (za trzysta bym kupił). Albowiem jeśli nie dostaję zniżki 50 proc. to mi się żyć odechciewa.

Przepraszam, zanim poszedłem precz pan zaproponował mi zakup kurtki z koca twierdząc, że owszem chujowo wygląda na wieszaku, ale jak się ją założy to hO HO HO. Jak rozumiem wygląda wtedy lepiej bo użytkownik nie widzi jej w całości. Mimo takiej zajebistej oferty się jednak nie skusiłem.

Wylazłem z Vistuli i pomyślałem, że skoro już tu jestem i skoro wylazłem tak wcześnie z pracy to pójdę do TK Maxxa. Tam znalazłem dwa płaszcze na wiosnę. Dwurzędowe. Poszedłem je przymierzyć. Były bardzo sprawiedliwe, bo jeden za mały, drugi za duży.

No to skoro zakupy tak zajebiście mi wyszły postanowiłem wrócić do domu. I co się okazało? Że się przeziębiłem. Jaki jest z tego wniosek? Nie należy wychodzić wcześniej z pracy.

Siedzę teraz nad Pokoleniem Ikea 2 i myślę.

Pokolenia sprzedało się ponad 12 tys. egzemplarzy – dziękuję bardzo. Czy coś się w moim życiu zmieniło z tego powodu? Nie zauważyłem specjalnie. Poza tym, że idąc do księgarni mogę zobaczyć swoją książkę na półce. Dobre uczucie. Ale później od razu jest kłucie w żebrach – ale czy się jeszcze sprzedaje? Czy się podoba?

Z tego co widzę ludzie podzielili się na dwa fronty. Zazwyczaj jak się komuś podoba to się podoba bardzo. A jak się nie podoba – to też się nie podoba bardzo. Trudno, nie da się uszczęśliwić wszystkich. Pisząc Pokolenie bawiłem się zajebiście. I nikt mi tego nie odbierze nawet jeżeli sprzedałoby się jej 200 egzemplarzy.

Myślę teraz nad rzeczami, które są całkowicie nieistotne.

Nad tytułem. To tak jak z restauracją. Powinienieś zastanawiać się co w niej będziesz podawać i jak kalkulować ceny dań a ty rozpoczynasz od jej nazwy. Pierwotnie miałem zamiar nazwać dwójkę – jakimś jednym mocnym słowem – w rodzaju „Bezwstydni”.

Po namyśle „Bezwstydni” to dobry owszem tytuł ale właśnie na knajpę. Bezwstydnie rąbią na rachunku. Ale jeśli nie wymyślę niczego lepszego to zostanę przy Pokoleniu Ikea 2.

PS. A na prośbę wydawnictwa dopiszę: polecajcie jedynkę wszystkim swoim znajomym! Sprawiecie, że zostanę bogatym czlowiekiem! Będe mógł kupuić buty bez przeceny!

Opublikowany 28 lutego, 201327 lutego, 2013 Autor panikea · 31 Komentarzy

Generacja

Twoje Pokolenie to konformizm, niezdolność do refleksji, pogoń za kasą, pogoń za seksem?

Co mogę powiedzieć o mojej generacji? Że mają szerszą perspektywę niż pokolenie dzisiejszych czterdziestoparo – piędziesięciolatków, bo więcej widzieli i mogą porównać? Komunę pamiętają jak przez mgłę. Wychowali się na Vivie i MTV. Ale z drugiej strony pamiętają Klossa i Alternatywy 4.

W dzieciństwie bawili się, że jeżdżą czołgiem Rudy 102, oglądali Smerfy i Teleranek.

A później Psy.

Konformizm? Może. Bezrefleksyjność? Srajcie się. Wszystko czym jesteśmy to refleksje. A bezideowość? Na czym ma ona polegać? Że nie głosuję na nikogo? Że Tusk to dla mnie człowiek który poświęcił ideały dla władzy, Kaczyński dla nienawiści a Palikot robi z siebie pajaca bo myśli że mu się to opłaci?

Myślę że nasi politycy są kompletnie odklejeni od rzeczywistości. Dziś kiedy jesteśmy w UE państwa wybiera się jak korporacje. Polska jest jak dajmy na to Poczta Polska. Niby dość duża, niby coś się tam przez te 20 kilka lat zmieniło ale panie w okienkach ciągle nieuprzejme i generalnie cię tu wszystko wk…. A po co masz iść na Pocztę skoro możesz wsiąść w samolot i przenieść się do BMW czy Harrodsa?

Być może nasz problem wynika z nadmiaru? Kiedyś zrobiono test w którym ludzie wybierali jedną czekoladkę z sześciu. Smakowała im znacznie bardziej niż wtedy gdy wybierali ją z 30 – tu. A wszystkie były takie same.

Jest wszystkiego za dużo. Za dużo kobiet (i mężczyzn) a wszyscy łatwi do zdobycia. Za dużo samochodów. Za dużo telefonów. Za dużo komputerów. I za dużo internetu. Tylko cycków jest zawsze za mało.

Opublikowany 26 lutego, 201326 lutego, 2013 Autor panikea · 46 Komentarzy

Kobiety od rocznika 77

– Pokolenia kobiet od roku 1977 to jakieś takie spierdolone za przeproszeniem są. Wszystkie modele mają braki i defekty – oświadczył Ufo i dla podkreślenia przekazu potrząsnął wielkim gnatem od golonki.– Mój kumpel z pracy też tak twierdzi, sam dzierży model z 1977 i podzielam jego opinię. A im dalej tym większy stopień spierdolenia mózgu.

– Co więcej, czy zwykła prowokacja? – ziewnąłem.

– Czekaj, czekaj kolega ma głos. Niech uzasadni tezę.

– Oczywiście, że jest uzasadnienie – permanentne zmęczenie, bałaganiarstwo, lenistwo, spóźnianie, rozpakowywanie gratów miesiącami etc etc, W sumie to co zwykle i na co się jęczy, długo by wymieniać – Ufo dalej trzymał gnat od golonki i machał nim dalej niczym mieczem.

– To objawy. A przyczyny?

– Po co Ci przyczyny? – prychnął Ufo. – Brak nadzoru ze strony starych, zbyt mocna ingerencja czynników zewnętrznych w procesy wychowawcze (czytaj urzędy), relacje z rówieśnikami, zepsucie z zachodu, nadużywanie „samodzielnego” myśleniem, Kobieta jako strażniczka domowego ogniska już dawno się skończyła. Nie ma obiadu, nie ma sprzątania, nie ma opieki nad dzieckiem. Teraz są roszczenia i obowiązki. Jeśli ktoś by mnie spytał o zdanie to roczniki od 77 w górę spierdoliła transformacja ustrojowa. Rodzice tychże nie byli gotowi na to co się stało, za dużo zachodu w pigułce. Zresztą o czym tu gadać. Z kobitami jak z granatami, nichuja nie wiesz kiedy ci w twarz wypierdoli.

Opublikowany 25 lutego, 2013 Autor panikea · 21 Komentarzy

Trójkąt (Negocjacje 5)

– I to podajesz kobietom do jedzenia jak chcesz je przelecieć?

– Mhm, choć w znacząco mniejszej ilości.

– Słyszysz Marlenka? On nam mówi, że jemy jak krowy. Cham! Kobietom wypomina!

– Cham – zgodziła się Marlenka po czym nawinęła na widelec stertę makaronu, którą mógłby się zadławić średniej wielkości muł. I włożyła ją z gracją do ust, mieszcząc bez problemu w całości. Obserwując tą sztukę zanotowałem sobie w pamięci, że należy z Marlenką umówić sięna saunę jeszcze raz.

– Czy to znaczy, że będziesz nas chciał zaraz wykorzystać seksualnie? – zapytała Olga mrugając seksownie oczami.

– Chyba coś ci królewno w oko wpadło –burknąłem.

– Czyżbyś odrzucał nasze awanse? – Marlenka kokieteryjnie zarzuciła włosami i wsadziła palec wskazujący do ust.

– Dobra do sypialni raz, raz. Jedna i druga. Albo nie, jakiej sypialni? Na tym stole w salonie. Zapraszam. No na co czekacie??? Skoro nie widzę chętnych to proszę mi tutaj nie strzelać ze stanika!! Poza tym co ja niby miałbym z wami zrobić?

– A jakie masz pomysły? – tym razem furkot rzęs przypominał działający wentylator.

– Jak na razie to jak zjecie możecie powstawiać naczynia do zmywarki. Dwie kobiety pójdą do łóżka z facetem jeśli po pierwsze – odgiąłem palec. – Jedna lubi kobiety i ma ochotę na drugą. To chyba nie ten przypadek a w sumie – zlustrowałem je uważnie- … szkoda. Dwa – odchyliłem drugi palec. – Jedna z nich ma przyjaciółkę, którą zdominowała a ma ochotę sprawić dużo przyjemności swojemu facetowi. To się zresztą zazwyczaj kończy rozpadem przyjaźni tych lasek. Przypadek trzeci kiedy dwie laski hetero, pracujące w tej samej korpo idą do łóżka z jednym facetem owszem się zdarza ale w filmach porno. Ewentualnie on jest Bradem Pittem bądź Jamesem Bondem. Olga czy możesz mi podać moje martini? Wstrząśnięte, nie zmieszane jeśli łaska…

– Ha, ha, ha. A co wobec tego powiesz o dwóch facetach? – zainteresowała się Olga.

– Dzięki, ale może innym razem. Ale jeśli mówimy o Tobie to wchodzimy w sferę Gwiezdnych Wojen i Bilbo Bagginsa. Większość kobiet ma fantazję o tym jak ją posuwa dwóch kolesi. Ale to fantazja z gatunku tych do których się nie mogą przyznać publicznie. Bo jak by to wyglądało? Niby ludzie pokiwają głową ze zrozumieniem ale i tak uznają ją za dziwkę. Poza tym jest problem techniczny. Znajdźcie mi dwóch facetów, którzy na luzaku idą do łóżka z sobą i z laską. Społeczny konwenans uzna ich za pedałów. Oni uznają się za pedałów. No, chyba, że wrócili z imprezy, są mocno wstawieni i to ona zacznie sama do jednego się dobierać.

– O ja bym z wielką chęcią poszła do łóżka z dwoma facetami – wyznała Marlenka. – Ale jakoś wyobraź sobie Czarny do tej pory dostawałam same propozycje trójkątów w których to ja miałam być tą drugą. Dziwne nieprawdaż? O, przepraszam raz mój ukochany mąż stwierdził, że mogłabym nam załatwić jakąś koleżankę do łóżka. NAM ! rozumiecie?

– I co mu powiedziałaś? – zapytała Olga.

– Że zaraz po tym jak NAM przyprowadzi jakiegoś fajnego kolegę.