Przychodzi pani do sklepu i płacze, że musi sprzedać swoją torebusię, bo dwa lata czekała aby ją kupić, ale kolor dali jej ch… i kompletnie jej się nie podoba.
Miała być czarna, a dostała pomarańczową. I szloch, bo tyle kasy w piach poszło.
Czytaj dalej
– Kleszcze są w Polsce, po drugie komary, błoto, psie kupy – tako rzecze Aniela z Tygryskiem, którzy właśnie przeprowadzili się do Dubaju.
Ostatnio czuję się jakbym oprowadzał ludzi po zoo, prezentując ogółowi bliżej nieznane okazy. Problem w tym, że one są znane a nawet bardzo znane.
Czytaj dalej
Ale wiecie, że Fagata z Dodą przetrwają bez problemu to całe zamieszanie, prawda? Nie jesteście chyba aż tak naiwni?
Czy są to fajne osoby? Nie.
Czy są jakoś wyjątkowo uzdolnione? XD
A jednak pykło. Doda – 2,3 mln obserwujących na Insta. Fagata jeszcze niedawno 1,9 mln obserwujących na Insta i 3,5 mln na TikToku. To są liczby, które dają możliwość bardzo wygodnego życia, możesz na tym kasować po kilkadziesiąt tysięcy miesięcznie, wstawiając jakieś współprace.
Nie ma, że nie znam, te osoby kształtują miliony ludzi w tym kraju.
Czytaj dalej
Na tym filmiku nagranym parę dni temu dziewczyna (Kasia) stoi w parku i płacze.
„Zaraz się chyba porzygam, ale muszę to tutaj opowiedzieć. Wyobraźcie sobie, że jestem daily na bieganiu, tak jak zawsze. Miałam słuchawki, wyciszenie otoczenia itd. I z tyłu jechał rower. I wyobraźcie sobie, że jakiś oblech z plecakiem Glovo klepnął mnie normalnie w d… od tyłu. I pojechał dalej. I teraz płaczę po prostu z obrzydzenia. I z jakiejś takiej niemocy.”
Zdążyła tylko krzyknąć, że zawodnik jest zjebem.
Chciała pobiec za nim, ale przyspieszył. Nikogo zaś w okolicy nie było.
Czytaj dalej
Jak ktoś ma Insta albo TikToka, to nie sposób tego nie zauważyć.
Przez socjale leci cały nowy trend związany z serialem Love Story, będącym swobodną opowieścią o trójkącie: Jacqueline Kennedy Onassis (matka), John F. Kennedy Jr. (syn) i Carolyn Bessette (jego żona).
Serial jest wersją mocno ugrzecznioną, wręcz rzyga landrynkami.
Jeśli ktoś pyta mnie o zdanie, to jest to taki Sex and the City z najtańszymi chwytami i najlepszą muzyką z tamtych lat.
Za to ogląda się to wyśmienicie.
Czytaj dalej
Pokolenie Ikea 